و البته برای مدتی خداحافظ

از درس و کلاس و کارهای مربوط به امورات زندگی و غیره که بگذریم یه چند وقتیه که بی قراری می کنم. به مامان و بابام گفتم جور کنیم بریم مشهد . 

به آبجی مونای عزیز دل خودم تبریک می گم.چون الان پاک تر از قبل شده اگر هم تا حالا گناهی مرتکب شده بوده بعد از زیارت مسجدالنبی و ائمه بقیع و خانه ی خدا آمرزیده شده.مونای خوبم بهت تبریک میگم به خاطر تولدی دوباره....زنبق سپیدم تو از اولین کسایی بودی که از طریق اینترنت باهاش آشنا شدم و یه دست رفاقت نامرئی بهش دادم.مرداد پارسال که رفته بودیم مکه اونجا خیلی به یادت بودم و دعا کردم روزی برسه که تو و همه دوستام عظمت مدینه و مکه رو از نزدیک ببینین و درک کنید.حالا مرداد امسال تو اونجایی و من اینجا....

و اما آبجی مرمری.... یه دوست و یه خواهر اینترنتی برای آبجی زرزری...ازت ممنونم که فراموشم نکردی و همیشه با حرفای دوستانه و خواهرانت منو دلگرم می کردی.تو و همه ی رفقا بدونین که دوستیمون پابرجاست .مریم من و تو خیلی وقت نیست با هم آشنا شدیم نباید این آشنایی بعد یه مدت به غریبگی تبدیل بشه ها . امیدوارم هر وقتی که میری زیارت حرم متبرک امام رضا(ع)اون گوشه های ذهنت..اون آخر آخرا یه یادیم از من بکنی.قدر هم جواری با یه هم چین بزرگی رو بدون.آبجی محیای نازم که تو پیامات ابراز دلتنگی میکنی.از اونجا که دل منم سنگی نیست گاه گاهی احساس دل تنگولیدگی می کنم.جات توی ذهنم سبزه و در این صورت به این زودیا از یادم نمیری.بهم گفته بودی که از حرفای این پستم می ترسی...این پست رو با دل قرص تا تهش بوخون و نترس.حتی با دیدن کلمه ی خداحافظ... چون تو هنوزم همون آجججی محیای خودمی و من همون آبجی زهرای تو .

داداش هومن مهربون که توی نظرات وبلاگم کلی برام خاطره ساختی...با بامزه بازیات با غرغرات با خوش اخلاقیا و بد اخلاقیات با شیطنتات و با انواع و اقسام کارای عجیب قریبت خاطره دارم.امیدوارم که توی رشته ی ریاضی موفق بشی و یه روزی تو هم یه آدم حسابی از آب در بیای و دست از شیطنت و خسران رسوندن به اطراف و اطرافیانت برداری.

و اما آبجی نرگس خنده رو...من از بین همه ی گلا گل نرگسو بیشتر از بقیه دوست دارم.من عاشق گل نرگسم چون خیلی خوشکل و نازه.امیدوارم که عمرت مثه گلا نباشه و خیلی خیلی خیلی خیلی بیشتر از اونا عمر کنی و هیچ وقت پژمرده نشی.من تو رو دیده بودم...بارها و بارها.اما نمی شناختمت.اون روز با مشخصاتی که دادی دوباره اون صحنه رو مرور کردم و با دیدنت حسابی ذوقیدم.نشون به اون نشونی که روز یازدهم دی ماه هشتاد و سه تو با یه پالتوی تقریبا قهوه ای رنگ و یه شلوار نارنجی بالای سن کنار همونی که خیلی دوسش داری واستاده بودی و سرخ شده بودی و همش ذوق می کردی.

از آبجی گلنار خوبم که قراره مثه همیشه با مطالب قشنگش و گاهی با مصاحبه هاش مهمون کامیپیوترامون بشه...و از آبجی النازی عزیز و مهربون و کم پیدای خودم از آبجی لادن با محبت و خوش قلبم به خاطر همه ی لطفایی که بهم داشتن ممنونم و همین طور از بقیه ی دوستانی که گاه گاهی یه نظرکی به اینجا مینداختن و کسایی که توی این مدت منو تنها نذاشتن و بهم سر می زدن و جویای حالم می شدن تشکرمی کنم.

همیشه براتون آرزوی بهترین ها رو دارم .حفظ سلامتی و عافیت.. موفقیت روز افزون..و سعادت همتونو بارها و بارها از خدا خواستم.

این بار خیلی رمانتیک شده بودم...

دوستان حتی اگر روزی برسه که به اینترنت هم دسترسی نداشته باشم و نتونم بهتون سر بزنم بدونید که به این سادگیا فراموش نمی شید.

~،~،~،~،~،~،~،~،~،~،~~،~،~،~،~،~،~،~،~،~،~~،~،~،~،~،~،~،~،~،~،~

~،~،~،~،~،~،~،~،~،~،~~،~،~،~،~،~،~،~،~،~،~~،~،~،~،~،~،~،~،~،~،~

~،~،~،~،~،~،~،~،~،~،~~،~،~،~،~،~،~،~،~،~،~~،~،~،~،~،~،~،~،~،~،~

خداحافظ واسه اینکه نبندی دل به رویاها

خداحافظ...