| تبليغات | X |
|
یه گاز از سیب سرخ و آبدار دوستی
|
باسمک یا ارحم الراحمین
سلام علیک
فصل تابستون شما رو یاد چی میندازه؟
گرمای شدید و طاقت فرسا
...هندونه ی قررررررمز...میوه های آبدار تابستونی...کلاسای جور واجور... برنامه های تلوزیونی ویژه اوقات فراغت...تفریح و گردش و مسافرت...یا درست کردن خرابکاریای کارنامه و صاف و صوف کردن تجدیدیا
من که خدا رو شکر به این مورد آخری فکر نمی کنم و بیشتر دلم می خواد اوقات تابستونمو با کلاس و مسافرت و دیدن تلوزیون پر کنم
. تابستون امسال باید یخده خیاطی یاد بگیرم.این هنر هم یه وقتایی لازم میشه . البته اون قدر پیشرفته تو مایه های لباسای مجلسی و لباس عروس و... نه ها.تا حدودی که بتونم دکمه ی کنده شده ی مانتومو بدوزم کافیه...این خیاطی از نوع مبتدیه
ولی به هر حال تو زندگی همه پیش میاد که دکمه ای کنده بشه
...زیپی در بره...
و...
اگه خانوما این کارای ساده رو بلد نباشن که دیگه خیلی وضعشون خرابه.البته خوبه که آقایون هم از این جور کارا یاد بگیرن به درد آیندشون می خوره(آقایون زی زی)
همین سامان گلریز
که استاد آشپزیه.به قول خودش یه مرغ ساده رو طوری میپزه که انگشتاتونم باهاش بخورین(یخده این آقایون یاد بگیرن
)
یه مصاحبه ی جالب ازش تو هفته نامه ی سلامت خوندم
.یه قسمتیشو اینجا میزارم.خاطره ی مجری شدنشهمعجزه تلويزيون
وارد شدن در تلويزيون به عنوان مجري، يك معجزه بود
. باورتان نميشود كه اين يك حادثه باشد و بايد آن را بزرگترين حادثه و مهمترين حادثه زندگيام به حساب بياورم. من در دانشگاه دستيار يكي از استادانم بودم. يكي از دوستانم يك كتاب بسيار مهم براي من از خارج از كشور فرستاده بود و من اين كتاب را در كلاس جا گذاشته بودم. بنابر اين صبح زود براي برداشتن اين كتاب به طرف كلاس رفتم. در كلاس را كه باز كردم ديدم همين جور از در و ديوار، نور و پروژكتور و آدم و دوربين ميريزد. كلاس محل گرفتن تست آشپزي براي صدا و سيما بود. آن كتاب برايم خيلي ارزشمند بود و ميترسيدم اگر همانجا رهايش كنم ديگر نباشد. از استادم اجازه گرفتم كه به ته كلاس بروم تا كتابم را از توي كمد بيرون بياورم. نكته جالب اين بود كه من مثل هميشه آخر كلاس مينشستم و همين هم باعث شد تا چيزي كه من به آن معجزه ميگويم اتفاق بيفتد.يعني اگر من به جاي رديف آخر رديف دومياسومبودم هرگز اين اتفاق نميافتاد
. من خيلي آرام و خونسرد به سمت آخر كلاس رفتم كه يك مرتبه يك جفت چشم آمد توي صورتم و گفت. تو آشپزي بلدي؟ من جواب دادم بله.دوباره پرسید ميتواني جلوي دوربين تست بدهي و چند جمله حرف بزني؟ من باز هم گفتم بله و جلوي دوربين رفتم و بعد از اينكه چند جمله حرف زدم. گارگردان گفت. همه چيز را جمع كنيد. بالاخره پيدا شد. اينطور شد كه بعد از دو سال جستجو آنها توانستند يك آشپز براي برنامه تلويزيوني خودشان پيدا كنند و من بعد از آن 8 سال تمام در صدا و سيما برنامه آشپزي اجرا كردم كاري كه تا آن موقع سابقه نداشت.اینم از این...
رفقا قبض تلفن ما اومد
(چه فاجعه ای)
بابای بنده با دیدن اون رقم کزایی شک زده شده بود
.اصلا روم نمی شد تو چشماش نیگا کنمقبل از این که چیزی بگه خودم گفتم ببخشید قول می دم از این به بعد کمتر بیام سراغ اینترنت.
